Hallo lieve bijzondere Egoliene

Wat hebben we veel samen opgetrokken. We kennen elkaar bijna ons hele leven lang en er ontgaat ons niets meer aan elkaar.
Je hebt zo hard gewerkt om het leven veilig voor me te maken. Om me door te laten zetten waar ik anders gestopt zou zijn. Om in beweging te komen waar ik stil bleef zitten. Je hebt het beste met me voor en wil dat ik alles wat er in mij zit, uit me zal halen. Je telt mijn prestaties, geeft me een cijfer en als ik even op de bank ga zitten schiet je heen en weer door mijn hoofd en telt welk werk er nu allemaal blijft liggen. Gewoon omdat je niet graag wil dat ik ook maar iets over het hoofd zou kunnen zien.

Ik wil het anders doen

Je hebt zo veel moeite voor me gedaan en ik heb je vaak aangeroepen om me te helpen. Maar lieve Egoliene, door de jaren heen ben ik het Leven steeds beter gaan begrijpen. Het heeft mij geleerd dat mijn leven soepeler verloopt wanneer ik mijn hart openstel en ernaar luister. Ik dacht veilig bij jou te zijn, maar je hield me van ervaringen weg. Ervaringen die spannend waren en me naar het onbekende leidden. Jij vindt dat geen goed idee want je houdt van het bekende, de strakke planning zodat ik zeker weet waar ik uit ga komen. Je bent bang dat mij iets zal overkomen als ik luister naar mijn hart en het vrij laat stromen. Dat begrijp ik heel goed Egoliene. Ik vind het ook spannend om me zomaar te laten leiden door de Liefde die in mij leeft en mij met een warme en vertrouwende hand meeneemt naar een voor mij onbekende bestemming. Maar ik ontdek steeds meer dat mijn hart, veel beter dan wie dan ook, weet wat ik nodig heb. Zij vormt mijn leven in een jas die ik nooit eerder heb gezien en gedragen en die mij als gegoten zit. Hoe meer ik haar aandacht geef, hoe sterker ze wordt en ik haar leiding steeds beter voel en volg.

Ik neem de sprong in het diepe

Ik heb geleerd om mij beetje bij beetje aan haar over te geven en nu ben ik vastbesloten om dat volledig te doen en ik neem de sprong in het diepe. Ik voel jou steigeren in mijn lichaam. Je wil voor me blijven zorgen want je hebt het goed met me voor en ik zie hoe moeilijk je het hebt met mijn besluit. Maar met al jouw goede bedoelingen blijf ik te veel in mijn hoofd naar antwoorden zoeken die daar niet wonen. Ik krijg hoofdpijn en wordt moe als jij me tegen wil houden in dat wat ik het liefste doe, en dat is leven vanuit mijn hart en me verbinden met de mensen om mij heen. Ik begrijp dat je het moeilijk vindt om dit aan te zien. Je ziet al voor je wat er mis kan gaan. Maar weet je lieve Egoliene als je eerlijk bent heb je gevolgd hoe mijn leven eruit ziet als ik me mee laat nemen door Vertrouwen, Liefde en mijn Ziel. Je hebt gezien dat er niks mis is gegaan. Je hebt me zien groeien in mijn kracht, gezien hoe ik de kracht van mijn zachtheid ontdekte en nieuwe wegen heb gevonden. Ik begrijp dat je hier duizelig van kan worden en dat je niet meer begrijpt waar jouw plaats is en waarom je de mond gesnoerd wordt. Maar lieverd ik snoer jou niet de mond. Ik luister nu naar Anderen. Zij hebben een helder weten en kijken recht in mijn ziel.

Mijn afscheidscadeau aan jou

Je hebt mijn hele leven zoveel trouwe dienst bewezen dat ik je nu iets terug wil geven. Ik vind dat je wel toe bent aan een dik verdiend pensioen. Ga op een afstand eens lekker in een gemakkelijke stoel in de zon zitten. Rust uit en leer wat genieten is. En kijk dan vanaf de zijkant toe hoe ik mijn stappen ga zetten in die onvoorspelbare oceaan van Liefde voor mijzelf, voor het Leven en voor anderen. Hoe ik mij iedere dag ga laten verrassen door wat het Leven voor mij in petto heeft. Ga eens aanschouwen wat er met mij gebeurt als ik in mijn angsten schiet zonder dat jij gaat ingrijpen. Misschien zie je dan dat ik steeds opnieuw wordt opgevangen en mijn weg altijd verder begeleidt wordt, als vanzelf. Hoeveel aandacht er om me heen is van mensen die mij zien en steunen. Hoe rijk mijn Ziel is, de Dolfijnen en het veld van Jeshua en Lemurie waar ik deel van uitmaak en op kan terugvallen.

Lieve Egoliene, van alle smeekbeden en opdrachten die ik je heb gegeven om mij staande en veilig te houden is dit mijn laatste opdracht aan jou vanuit mijn dankbaarheid voor wat jij zoveel jaren voor mij hebt gedaan. Als je hier je tijd voor wil nemen ga je misschien zelfs opmerken dat leven vanuit onbevangen vertrouwen niet eens zo gek is.

Lieve groetjes van je vriendin Lity

Ik zit met mijn familie aan tafel. Het eten wordt op de borden geschept. Angstvallig kijk ik welk eten op mijn bord terecht komt. Ik zucht. Het is niet lekker en te veel. Braaf prik ik in een stukje vlees en kauw en kauw. Het stukje vlees wordt steeds droger in mijn mond en ik krijg het niet weg. Mijn moeder wordt boos. Ik ben 6 jaar.

De spanning in huis was om te snijden. Mijn moeder was veel ziek en mijn vader werkte ook in de avond. We werden grootgebracht door steeds wisselende gezinshulpen. Ik voelde de spanning en kon het niet duiden. Ik kreeg geen hap door mijn keel en ik werd maar niet zindelijk.

Mijn verlangen was om gezien en gehoord te worden.

Mijn slaapkamer was mijn toevluchtsoord. Ik had het ingericht als huiskamer met een mooie sprei op mijn bed. En op mijn tafeltje verzamelde ik de suikerzakjes die mijn vader voor mij meebracht van zijn werk. Ik speelde met mijn poppen en in dat spel kon ik de hele wereld aan.

Zo leer je kinderen omgaan met hun spanningen

Kinderen tot 9 of 10 jaar kunnen hun spanningen niet duiden omdat hun hersenen daar nog niet genoeg ontwikkeld voor zijn. Gevoelige kinderen nemen de spanningen uit hun omgeving waar, willen de mensen die hun lief zijn helpen en kunnen er de woorden niet voor vinden.

In het leesboek Lisa is gewoon…anders kan zij zich uiten bij de dieren. Zij luisteren en begrijpen haar. Ze helpen haar met het pesten op school en het vinden van een vriendin. Dat doen ze niet door oplossingen te geven maar door vragen aan haar te stellen. Door deze vragen voelt Lisa hun belangstelling voor haar. Ze voelt zich gezien en ook vindt ze op deze manier haar eigen antwoorden. In het speelboek Mijn Droomspeelboek staan 17 kindervisualisaties en vragen dier betrekking hebben op de sociaal emotioele ontwikkeling van kinderen die ze zelf kunnen beantwoorden.

De reden waarom ik je dit vertel is dat ik in mijn werk als reader en healer kinderen zie vastlopen in hun gevoeligheid. Ik begrijp als geen ander hoe belangrijk het is om je te kunnen uiten. Maar in deze cognitieve wereld is er geen plek voor het gevoelige kind om zich op zijn manier te kunnen uiten. Het was voor mij een grote openbaring om te ontdekken hoe kinderen kunnen opgaan in visualisaties. Ze bouwen daar hun eigen veilige wereld met hun eindeloze fantasie. Als je ze daarna een tekening laat maken van wat ze hebben gezien heb je een aanknopingspunt om vragen te stellen aan je kind. Zo leer je het beter begrijpen en kun je het geven wat het nodig heeft.

Van angst naar veiligheid en veerkracht

Zo gebruik je kindervisualisaties niet om ze in te laten vluchten. Ze worden door jou gezien en gehoord. De beelden geven hun een gevoel. En die beelden én dat gevoel nemen ze mee naar situaties waarin ze zich onveilig voelen.
a. Julia van 10 jaar die de blijdschap van het leven kwijt is tekent zichzelf midden in London naast Joost Klein. Daar word ze vrolijk van.
b. Noah is verlegen, maar als hij met zijn superheld de klas binnenloopt voelt hij zich sterk en wordt opgemerkt door anderen.
c. Roos tekent regenbogen en neemt die mee als ze bij een vriendinnetje thuis gaat spelen.

Ga voor meer informatie over de kinderboeken naar https://www.levenenlatenleven.nl/eigen-wijs-kind/kinderboeken

Je legt het nóg een keer uit, geduldig, stap voor stap, maar de blik van Sam blijft afwezig.
Hij lijkt het gewoon niet te pakken. En Sam is niet de enige.

Tot je merkt: het ligt niet aan jouw uitleg, maar aan de stress.

Wist je dat stress het brein letterlijk ‘uit’ kan zetten tijdens de les?
Niet elk kind dat zit te dromen in de klas, is ongeïnteresseerd. Soms staat het brein simpelweg in de stressstand.